جنبش واژۀ زیست

چقدر بودن ونبودن مرزش باريك است! دردها همه از بودن است وحرفها از نبودن !

دلم مي خواهد ميان اين مرز  قدم بزنم  واز دردهايم به تو برسم  وبه ضريح دليلهايت ،

ريسمان دلم را گره بزنم!

فصلهاي باراني ام ، براي چشمهاي خاطره سازت !

ببخش ! بضاعت احساسم  همين قدر است ! 

به احترام اين چشمهاي بيدار مي نويسم ٬تمام ترانه هاي نا نوشته ام را!

تنها در پناه سايه ي  نگاشتن توست كه مي توانم ايمن باشم از دست روزگار!

بخدا نوشتن از خاطرات باد برده  و بوسه هاي بي بازگشت ،آسان نيست !

ساده نيست هواي دريا كني و سراب چشمهايت را نوازش كند!

ساده نيست رفتن هاي باشتاب وناغافل را بدرقه كني!

آسان نيست دلت را زير پايت بگذاري و فاصله هاي ممتد را نديد بگيري!

اما به دشواري تمام اين غزلها سوگند  هنوز دلم مي خواهد  دلخوش ارتفاع علاقه باشم !

هنوز دلم مي خواهد به همين طوفانهاي  بي آرامش دلخوش باشم....

بهشت نگاه تو ٬كه از جهنم خواهشهاي من خيلي دور است نه ؟!

پس بگو چرا در من هر روز آغاز مي شوي  ؟! چرا در تمام فصلهايم جوانه ميزني ؟!!!!!

شبي در شب ترين شبها، تو ماهم مي شوي آيا؟!

تو تسليم تماشاي نگاهم مي شوي آيا ؟!

شبيه يك پرنده، خيس از باران كه مي آيم

تو با دستان پر مهرت، پناهم مي شوي آيا ؟!

پس از طي كردن فرسنگها راهي كه مي داني

كنار خستگيها، تكيه گاهم مي شوي آيا ؟!

شناكردن ميان خاك را من بلد هستم

تو اقيانوس موج آماج راهم مي شوي آيا؟!

نگاه ناشيانه من به هستي داشتم عمري

تو تصحيح تمام اشتباهاتم مي شوي آيا ؟!

اگر بي روز و بي تقويم ماندم من

به و صل فصلهايت، سال و ماهم مي شوي آيا؟!

براي دوستم داري گواهت بوده ام عمري

براي دوستت دارم گواهم مي شوي آيا؟!

شب افسانه اي با تو طلوع تازه اي دارد

تو در صبح اساطيري پگا هم مي شوي آيا ؟!

عشق من صبور و ساده اي اما ،عميق و ژرف،

براي حرف نجوا، نعره چاهم مي شوي آيا ؟!

پس از صد سال ا گر بد ترجمه كردي نگاهم را

به پاس اشكهايم عذر خواهم مي شوي آيا ؟!

تو شيرينتر از آن هستي كه شادابيت كم گردد

و از خود تلخ مي پرسم تباهم مي شوي آيا؟!!

خدایا شاهد تنهاییم باش                           بین غم ها تنها ناجی ام باش

پر پرواز من دیریست بسته                            تو بگشا و در آزادی ام باش

اسیر موجهای تند خشمم                           تو آرام دل دریایی ام باش

دل خسته خریداری نداره                           تو خواهان صفای ذاتی ام باش

در این آشفته بازار محبت                           تو تنها شاهد ارزانی ام باش

با تو بی قرار و بی تو بی قرار

وای از آن دمی که بیخبر ز من

برکشی تو رخت خود از این دیار...

...دیدمت شبی به خواب و سرخوشم

وه...مگر به خواب ها ببینمت

غنچه نیستی که مست اشتیاق

خیزم و ز شاخه ها بچینمت....